Another film that looks enticing on the trailer. Try to find it in Quiapo if it’s available.

Director Alejandro Agresti’s The Lake House, based on a South Korean film called Il Mare, takes the premise that launched movies such as Back to the Future and Frequency and asks, “What would a good boyfriend do with these powers?” The powers in this case involve a mystical mailbox that connects two would-be lovers who are living two years apart. Unfortunately, the answer to that question ends up being “Nothing interesting enough to last for almost two hours.”

Alex Wyler (Keanu Reeves) is an architect living in Chicago who has recently bought the lake house built by his cold, uncaring father (Christopher Plummer). Kate Forster (Sandra Bullock) is a doctor living in Chicago who has recently moved out of the same house. She leaves a note in the mailbox for the next tenant, which is received by Alex who, puzzled by the note’s references to objects that aren’t there (yet), writes back. Eventually the two figure out that they are, in fact, living in different years – Alex in 2004, and Kate in 2006. She doesn’t bother to tell him how the election turned out.

Being lonely workaholic types and apparently lacking a broadband connection, they decide to continue the correspondence. Rather than ask for stock tips or sports scores, Alex opts instead to do little favors for Kate, planting a tree that will later grow out in front of her apartment complex, or leaving graffiti for her on a wall that no one bothers to clean or write over for two years. As they grow closer, Alex discovers why he can’t be with Kate in his present, while Kate struggles with trying to meet him in hers.

The Lake House is the type of film that could make a fantastic half hour episode of The Twilight Zone, but needs to bring a lot more to the table if it wants to stretch to feature length. For starters, the dialogue does not sound like it came from the pen of a Pulitzer Prize-winning playwright, but that’s David Auburn’s name right there in the opening credits. Reeves and Bullock are serviceable in their roles, with Reeves playing 10 percent less wooden than usual and Bullock conveying forlorn with aplomb, but none of this is terribly new or interesting. If anything, Alex’s B-plot relationship with his father, which prompts a speech Auburn must have copied and pasted from a better script he had lying around, merits more screen time than the A-plot it barely services.

Agresti’s direction at times results in some interesting visuals, including clever attempts to show the pair occupying the same space at different times in one shot. Meanwhile, attempts to have the characters verbalize their written correspondence just make them seem like they’re talking to themselves. And while the story has some fun with the notion of a postal bridge across time, the poorly concealed plot points make it seem like there’s some mystical mailbox at the end of the film sending us everything that’s going to happen before we’re halfway into the movie.

In the end, The Lake House is not a particularly bad film, but it’s not a particularly good one, either. It smacks mostly of wasted potential, and the sense that the phrase “close enough” informed too many choices. If I were sending letters back in time to someone advising them on which films to skip, I’d probably forget to even mention this.

Chapter One

Umalis ako sa bayan namin upang magtrabaho, at napadpad ako dito sa isang lungsod sa
Kabisayaan. May pamilya ako, pero iniwan ko sila sapagkat napag-usapan naming magasawa
na palakihin namin ang mga bata sa kinagisnan naming bayan. Naroon ang aming
mga kamag-anak at ang tradisyon ng matatatanda ay laganap pa rin. Di tulad sa lungsod
na marami na ang mga masasamang impluwensya. Napagkaisahan na lang naming na
uuwi ako tuwing linggo at mga walong oras lang naman ang byahe kung tutuusin.
Sapagkat wala akong kamag-anak sa lungsod, at nang makatipid, napagsyahan kung
kumuha na lang ng isang kwarto. Sa malapit sa opisina ay may isang unibersidad at alam
kung may maraming bahay doon na nagpaparenta ng kwarto na mura. Sa madaling salita,
may nakita akong kwarto na mura at walking distance lamang sa opisina.
Di naman kalakihan ang kwarto ko. Ang bahay ay medyo may kalumaan na at may
dalawang palapag. Sa unang palapag ay naninirahan ang may-ari ng bahay at mga anak
nya. Ang mga kwarto naman sa itaas ay pinauupahan. May limang kwarto sa 2nd floor,
kasama na yung sa akin. Karamihan sa mga boarders ay mga estudyante, yung iba ay
namamasukan na tulad sa akin. Sa mga boarders ako ang pinakamatanda at kuya ang
tawag nila sa akin, lalo na ang mga estudyante at ang mga anak ng may-ari. Di naman
ako katandaan, mga 29 anyos pa lamang, ngunit sadyang marespeto ang mga tao dito.
Buong araw ako sa opisina at gabi na ako palagi umuuwi. Sa umaga para makaiwas sa
pilahan sa banyo ay maaga akong gumising. Alas singko pa lang ay nasa banyo na ako.
Halos solo ko ang banyo sa oras na yon. Hindi ka na mag-antay kung may nakauna o
magmamadali kung may naka antay sa labas. Dalawa lang kasi ang banyo at doon na rin
ang toilet. Sa ganitong oras isang tao lang ang kasabay ko sa paliligo, ang anak na nakatanda ng
may-ari — si Angelene. Fourth year highschool pa lang siya at nag-umpisa ang klase nya
alas syete ng umaga. Malayo pa ang school nya at sasakay pa sya ng dyep. Kung hindi
sya maagang maligo siguradong hindi sya makaabot sa klase nya sa umaga dahil nga sa
dami ng mga boarders na nag-uunahan din sa banyo.
Si Angelene ay maputi, katamtaman ang taas at pangangatawan, at straight na mahaba
ang buhok. Sa bawat umagang magkita kami papunta sa banyo siya ay nakatapis lang ng
tuwalya o di kaya nakasuot pa rin ng pajama. Sa ganitong okasyon naaninag ko ang di pa
gaanong kalakihang dibdib niya pero tayung-tayo. Balbon sya at ang binti ay pamatay na
kahit sa mura nyang edad. Sa isip ko, swerte ang lalaking makapag-asawa sa katawan
nito.
Palangiti si Angel (yun ang palayaw nya). Kung makita nya ako ay kinakausap nya ako.
Minsan pagkatapos kung maligo ay makikita ko siyang nagtu-tooth brush sa labas na
nakatapis lang ng twalya. Di ko maiwasang pagmasdan ang alindog niya at habang
nakasampay ako ng aking brief ay pinagmasdan ko ang katawan nya. Sa ganitong
sitwasyon ay di ko maiwasan na pumintig ang aking pagkalalaki. Miss ko ang asawa ko
at sa ilang araw na di makalubog ang ari ko sa kweba ng kaligayan ay di ko maiwasang
tumigas sa nakikita kong alindog.
Kung minsan nadatnan ko siyang pinupunasan nya ang kanyang mga binti habang
nakapatong ang isang paa sa silya at halos makita ko na ang pagitan nyang kanyang mga
dalawang paa. Matambok ang kanyang puke kahit bata pa at sigurado akong manipis pa
ang tubo doon ng buhok. Halos lalabas ang aking mata sa tanawing iyon. Sa ganitong
sitwasyon ay di ko matiis na magsalsal pagbalik ko sa kwarto. Ako lang mag-isa sa
kwarto kayat malaya akong magsalsal na nakahubad lang. Habang nakahawak sa sandata
ko, sabay taas-baba nito, ay iniisip ko na ********** ko si Angel.
Halos ganito palagi ang nangyayari araw-araw na nandoon ako sa boarding house. Kahit
umuwi ako nang weekend sa bahay ay si Angel pa rin ang laman ng isip ko, kahit na si
misis ang ********** ko iniisip ko na si Angel ang pinapatungan ko at **********.
Nabaliw na yata ako. Kahit sa opisina ay di ko maiwasang tumigas kung maalala ko ang
tagpo na makikita ko bawat umaga.
Isang madaling araw, ay naasiwa ako sa init ng panahon at nagising. Mga alas 3 pa lang
yun ng umaga at madilim pa sa labas. Di na ako makatulog kaya napagsiyahan kong
maligo para maibsan ang init sa katawan. Bumaba ako at pumunta sa banyo. Pagdating
ko sa banyo nadatnan kung nakabukas ang ilaw dito. Magkatabi lang kasi ang dalawang
banyo at iisa lang ang ilaw. Alam kong may tao sa loob pero hindi ko alam kung saan sa
dalawang banyo. Tinulak ko ang pintuan sa ikalawang banyo na di nakalock sa
pagkaalam na kung meron mang taong gumagamit ng banyo siguradong sa unang banyo
ito papasok, malapit kasi. Kaya walang alinlangang tinulak ko ang pintuan sa ikalawang banyo. Nang nabuksan ko
ang pintuan, napatigil ako sa aking kinatayuan. Sa loob ay nandoon si Angel at naliligo.
Hindi siguro nalock nang maigi ang pintuan kaya nabuksan ko ito. Nagsasabon sa mukha
si Angel at kitang-kita ko ang katawan nito. Maganda ang kanyang boobs. Tama ako, di
nga kalakihan pero tayung-tayo. Tulad ng halos lahat ng parte ng kanyang katawan,
maputi ang kanyang dibdib. Pinkish ang areola at halos kasinlaki lang ng pasas ang dulo.
Parang matigas ang kanyang dibdib palibhasa’y bata pa.
Binaba ko ang tingin ko at nakita ko na may kurba na ang kanyang baywang, dalagangdalaga
na ang hugis. Ang kanyang puwit ay maganda. Mabilog ito at nakausli. Sapagkat
nakaharap siya sa pintuan ay di ko maiwasang makita ang kanyang kayamanan.
Napakaganda nito at makipot pa ang hiwa. May kakaunti ng buhok, balahibong pusa ika
nga. Ang ganda talaga ng katawan ni Angel. Nakatapis lang ako ng tuwalya sa ibabang
parteng ng aking katawan at walang brief kaya di ko maiwasang tumigas ang aking alaga
at bumukol sa tuwalya.
Matagal ang tingin ko sa katawan nya sapagkat napakaganda talaga at di ko namalayang
nakita na nya pala ako.
“Kuya,” nagulat lang ako ng tinawag ang pangalan ko, “anong ginagawa mo?”
Napahiya akong tumalikod sabay sabing di ko alam na may tao pala.
“Sorry ha? di mo kasi nalock ang pinto akala ko walang tao.”
“Ok lang, kasalanan ko,” sabi nya sabay tulak sa pintuan upang isara at ilock. Lumabas
ako at dumiritso sa kabilang banyo na may takot. Lalong pinapawisan ako, sa palagay ko
parang lalong uminit ang panahon.
Agad-agad na binuhusan ko ng tubig ang aking katawan. Pero di ko maiwasan ang
malakas na tibok ng aking dibdib, hindi sa libog, kung di sa kahinatnan ng nangyari.
Patay ako tiyak kung magsumbong si Angel sa mga magulang. Tiyak na paalisin ako nito
sa boarding house, pagkatapos na mabugbog. Malaking tao pa naman ang ama niya. At
saka, malaking kahiyaan ito kung marami ang nakaalam. Manyakis tiyak ang turing ng
mga boarders dito sa akin.
Nang lumabas ako ng banyo wala na si Angel at tahimik sa labas. Di ko namalayang
lumabas na pala sa kabilang banyo. Nang napadaan ako sa kwarto nya, di ko makita ang
aninag ng ilaw sa ilalim ng pintuan kaya’t alam kung natulog ito siguro muli.
Kumakabog pa rin ang dibdib ko nang makabalik ako sa aking kwarto. Ang init ng
panahon ay di pa rin naibsan sa katawan ko bunga sa takot sa mangyayari.
Alam kong tiyak na pagkagising ng mga magulang nya, magsumbong si Angel sa mga ito kaya’t napagsyahan kong lumabas ng bahay ng maaga, bago magising ang mga ito. Doon
na lang ako sa 24-hours na Dunkin Donut magpalipas ng oras. Pero habang nagbihis ako
di ko maiwasang sumagi sa isip ang aking nakikita sa banyo di lang katagalan. Ang
malarosas na ***** na nakapatong sa matigas at tayung-tayong dibdib na parang kay
sarap dilaan at sipsipin. Ang makinis na balbong katawan na ang puputi at halos walang
piklat na kay sarap akapin. Ang tambok ng puwit na kay sarap himasin. At higit sa lahat
ang birheng lagusan na kay sarap pasukin.
Sa ganitong pag-alaala na hindi ko makayanan na tumigas muli ang aking sandata.
Napahiga ako sa kama at dali-daling sinalsal ang nagtutimirik kong tubo habang iniisip
ko na pinapasok ko si Angel ng patalikod. Nasa banyo kami kapwa at nakasandal sya sa
dingding ng banyo, ang isang paa nakapatong sa toilet bowl. Nakausli ang kanyang puwit
na nakaharap sa akin, hinihimas ko ito habang binabayo ng aking uten ang masikip at
basang-basa nyang puke. Dumaldaloy sa binti nya ang preskang dugo galling sa nabasag
nyang pagkabirhen.
Panay ang ungol nyang nasasaktan sa tigas at laki ng aking burat na rumaratsada sa
kanyang kaloob-looban. Ang isa kong kamay ay humihimas sa kanyang susong matigas
at tayungtayo. Hinihimas ko ito na parang panadero na lumalamas ng arina sabay pindot
sa kanyang ***** na maliit. Kadyot ako ng kadyot. Masarap na masarap ang aking
pakiramdam. Parang sinasakal ang aking sandata sa sikip ng kanyang puke. Maya-maya
pa narinig ko na ang kanyang daing na humudyat na nasarapan na rin sya sa aming
ginagawa.
Umabot sa sandaling naranasan na nya ang ligayang maidudulot sa pagkaisa ng aming
katawan. Walang hugpay ang pasok-hugot ko sa kanya. Inaabot ng kanyang kamay ang
aking ulo, hinatak palapit sa mukha nya, at nagsalpukan ang aming mga labi. Kay sarap
ng kanyang bibig, nag-eskrimahan ang aming mga dila. Laway nya at laway ko ay kapwa
namin tinikman. Lumipat ang isa kong kamay sa harapan nya at sabay himas sa kanyang
tinggil na basa na rin. Sarap-sarap na kami at halos yumanig ang aming paligid sa ungol
naming dalawa.
“Kuya, ang sarap mo. Sige kantutin mo pa ako! Ohhh! Ang sarap!” ungol nya.
“Ang sarap mo rin!”
Di na namin makayanan ang paglabas ng ligaya galing sa aming kaibubotnan at kapwa
namin naramdaman ang rumagasang sarap. Halingling at ungol ang marinig sa amin
pareho.
“Kuya, ayan na!”
“Sige, malapit na rin ako”
“Kuya, sabay tayo. Engggg!”
“Ayan na ako, Angel. Labasan na ako. Tanggapin mo ang tamud ko”
“Sige, kuya, ilabas mo. Diligin mo ang puke ko. Ahhh. Ayan na ko” At halos sabay
kaming nilabasan.
Nagising lang ako sa pangarap ko nang maramdaman kong tumalsik ang likido sa mukha
ko. Marami ang lumabas sa tarugo ko. Ngayon lang ako nakapalabas ng ganun katindi.
Parang tutoo ang pagsiping namin ni Angel sa aking imahinasyon. Nakatulog ako sa
pagod na may ngiti sa mga labi. Nawala ang aking takot sa sarap na aking naranasan.
Halos alas sies na nang muling magising ako. Nakahubad pa rin ako at basa pa rin ang
katawan ko sa mga katas na lumabas sa akin sa pagbabate. Dali-dali akong nagpunas at
nagbihis para pumasok na sa opisina. Laman pa rin ng isip ko ang katawan ni Angel.
Kasunod nito ang takot ay biglang bumalik. Baka nakasumbong na yon. Bahala na.
Pagkabihis ay dali-daling lumabas ako ng bahay. Hindi ko pinansin ang landlady ko
habang nagdilig ito ng mga halaman sa labas. Hinintay ko na tawagin ako at paggalitan sa
nangyari.
Medyo malayo na ako ng biglang narinig ako na may tumawag sa akin. Kinabahan ako
pero napalingon pa rin. Si Angel!
“Kuya, sandali. Sabay ako sa yo.”
Nabigla ako sa nakita ko. Si Angel pabilis ang hakbang humahabol sa akin. Ano ito? Pero
teka. Numingiti si Angel. Walanghiya, mukha yatang di galit.
“Sabay na tayo, kuya. Bakit ang aga mo?”
Nalunok ako ng laway. Hindi ko maisip na parang walang nangyari kaninang madaling
araw. Naisip ko na baka panaginip lang ang lahat. Oo nga, nagising ako na basang-basa
sa tamud. Baka nga panaginip lang na nakita ko ang katawan nya sa banyo.
“Ha? A eh, may meeting kasi akong puntahan mamaya. Mag-ayos muna ako sa opisina
ng dadalhin kong gamit bago pumunta doon,” sinugaling ko.
Habang kami ay magkasabay lumakad patungo sa jeepney stop di ko maiwasang
sulyapan sya. Talagan maganda siya. Ang suot nyang uniporme ay lalong nagpatingkad
sa ganda nya. Palibhasa nasa 4th year highschool, nakasuot sya ng puting short-sleeved
blouse na pang-itaas at palda na blue. Litaw ang hugis ng suso nya na tinakipan lang ng
manipis na bra. Halos umabot sa tuhod nya ang kanyang palda pero kitang-kita pa rin ang kaputian ng kanyang balat sa paa. Naka pony-tail ang kanyang buhok kaya kitang-kita
ang malabirhen na mukha nya. Ang labi ay namasa-masa na parang nag-anyayang
halikan. Di ko makayan na kumislot ang pagkalalaki ko.
“Sorry, pala kanina ha?”
“Ok lang yon, basta di mo na gawin ulit yon. Di mo naman sinadya eh.”
“Bakit pala maaga kang naligo kanina?”
“Nainitan kasi ako kanina kaya naligo na lang ako.”
“Di ka galit?”
“Bakit naman ako magagalit? Dahil nakita mo ang katawan ko?”
Tumango lang ako. Di ko alam ang kahinatnan ng pag-uusap naming ito habang palakad
kami sa jeepney stop.
“So what? Alam ko di mo naman ipagkalat sa iba eh. At saka, kahit magalit ako di ko
naman mabawi ang nakita mo.”
“Salamat ha.”
“Salamat saan? Sa nakita mo?” sabay nya tawa.
“Hinde, sa pagpatawad mo sa kamalian ko. Maasahan mo walang nakakaalam sa nakita
ko. Nasa isipan ko lang yon palagi.” At kami nagpaalam sa kapwa’t isa — sya patungo sa
nakahantay na jeepney, ako patawid sa kabilang kalye, walking distance lang kasi ang
opisina.
Pero bago sya lumayo, “Sa isipan mo lang…wag mong pantasyahan ha? Baka mapagod
ka palagi sa gabi! Hahaha!”
“Hindi ko maiwasan yan. Maganda ka kasi eh.” Pabiro kung sagot.

Susunod ………..Ikalawang Yugto………………Abangan.

…im having a hard time finding words to express how grateful i am to have you…
…he is just a mere person i always bump to or pass by, speak often, timid and shy.
…yun ang akala ko, bsta sa akin he is good at answering you back..aba aba ang lolo niyo hmmmpp.. imbyerna beauty ko..
…i even concluded this person is a jerk, suplado and annoying to the point we ended up in a petty argument. As in promise, i hated him for doing so..
…but i know deep inside this person is a heart yearning to be loved and to be taken care of.. believe it or not, something pushes me to him, drawing us closer to each other..i somehow ignored it wondering that i might be wrong with my intuitions besides its bawal ( tabboo…)
…i dont know…maybe im just sympathizing with him because we at some point are in the same fate and we understand each others need and somehow relate to that.
…kaso di napipigilan ang heart…you cant ask it not to beat or control ur emotions for when you felt
…it, its there..
…days passed, personal talks, friendly advices, whirlwind romance end up toink..couple na ba tau??? haha..
…i love you..uncertainties may befall on us but i know there will come a time when these will all vanish and put things in the right perspective. Its too early to say but im always telling you, we dont know where the future will lead us, i want to sate every moment when we are in the "us" mode…when im with you..
… this man is a good person, a good father..a good friend …trying to win his father’s heart again syempre di ba good son..
…in this life finding true happiness can never be guaranteed, so let us give and take when it comes to love and only then you will see thats how things should be..
..For the long run, this time i know its for real.. For the long run, i will make it last forever..You can always count on me to be there for you. Honey, i will see it through, im saving for the long run.
.321..wil wait 4 u 2.

Looks cool on the trailer. Maybe i’ll buy a dvd copy soon.

Husband-and-wife filmmakers Jared and Jerusha Hess share a bizarre sense of humor, one that’s difficult to categorize but apparently pretty popular. They know what amuses them, be it an eccentric sight gag or a particular turn of phrase, and they stand by their decisions whether they fit the context of their chosen story or not. They co-write scripts for Jared to direct and pay specific attention to individual words that might score bigger laughs. Rarely would a character in their movie say “pants,” for example, because “slacks” or “trousers” sounds more unique.

Is there an audience for the Hess’ brand of comedy? You better believe it. Their initial collaboration, Napoleon Dynamite, was a win-win for Fox Searchlight that catapulted beyond its expected cult status and became a surprise mainstream hit. The duo’s anticipated follow-up film, Nacho Libre, maintains the same odd cadence and strange plotting as Dynamite (though there’s more of a story, which in a roundabout way is a compliment), but banks its fortunes on the go-for-broke antics of comedian Jack Black.

The gamble pays off for the film’s first two-thirds, though the laughs fade fast as Nacho crawls toward its ending credits. Black funnels the pent-up energy of a prepubescent teen into the role of Ignacio, a Mexican priest drawn to the forbidden sport of lucha libre, or freestyle wrestling. At first he’s smitten with the wealth and attention tied to the life of a luchador. When he realizes his prize money can benefit the orphans in his care, Ignacio dedicates his energies to becoming the world’s greatest fighter.

It’s best that you answer this question before investing your time and money: Are you amused at the sight of a heavyset person testing his or her ability to resist gravity and defy the natural laws of physics? Because Jared Hess is enamored with the idea – heck, he stakes his entire film on this concept – so he spends every frame reminding us of Black’s girth. Nacho parades shot-after-shot of the comedian’s fleshy stomach peeking out from too-tight sweatshirts or wrestling outfits. Would we laugh quite as hard if rail-thin David Spade tried to squeeze himself into stretchy pants the way portly Black does? Not likely. In reality, if Black had shed 15 pounds prior to shooting, his shrunken waistline would taken half of the film’s jokes with it.

The remaining gags are haphazardly tossed out in a desperate hope that something sticks. Ignacio teams with a lanky street thief (Hector Jimenez), though we learn nothing about this character and he’s irrelevant to the thin plot. I wondered if Hess included him solely because audiences connected with Napoleon’s eccentric sidekick, Pedro. Not that it matters much. Superfluous irregularities standing in the way of the Ignacio’s underdog mission are clumsily swept away in time for our hero to impress his lady (Ana de la Reguera) and save the starving children.

Did Nacho change my perspective on global issues and prompt me to rethink my daily routines? No. An Inconvenient Truth. Did Nacho make me laugh while I was in the theater? Certainly. And for a comedy, what more can we expect?

Philippines’s 1st Maxim Cover Girl
Angelica Panganiban. WoW